پایان بن بست سیاسی؛ انتخاب رئیس‌جمهور و نخست وزیر عراق

به گزارش نگاه نو، این در حالی است که تلاش می شد تا بار دیگر مصطفی الکاظمی نخست وزیر و برهم صالح رئیس جمهور سابق در فضای سیاسی عراق با استفاده از ناامنی و بی ثباتی ها تکرار شوند.

هرچند با توجه به شناختی که از وضعیت عراق و جریانهای سیاسی آن وجود دارد، هنوز هم انتظار آرامش و ثبات کمی زود است.

بجز سناریوهای خارجی، مهمترین مانع برای بازگشت ثبات سیاسی و ادامه کار محمد شیاع سودانی نخست وزیر مکلف، طرفداران جریان صدر هستند، که بدون درک و نگرش سیاسی و فهم مناسبات داخلی و توطئه های خارجی، یک عامل مخرب در فضای سیاسی عراق بشمار می روند.

با این حال به نظر می‌رسد این بار همگرایی بیشتری در بین جریان های سیاسی برای ایجاد ثبات و استقرار در عراق وجود دارد.

سودانی یک شخصیت برجسته است و بدون کوچکترین نقطه تاریک و مبهم در فضای سیاسی عراق و افکار عمومی این کشور شناخته شده است.

بیشترین مخالفان با نخست وزیری سودانی، جریان های سودجو و فاسد اقتصادی هستند که حتی در زمان وزارت محمد شیاع سودانی از وی خاطره خوبی به یاد ندارند.

توافق بیت کردی بر نامزدی عبداللطیف رشید و انتخاب وی به عنوان رئیس جمهور نیز نکته مهمی است.

عبداللطیف رشید باجناق مام جلال طالبانی است. او با فاصله زیادی از برهم صالح رئیس جمهور کنونی عراق توانست نظر پارلمان را با خود همراه سازد.

به نظر می‌رسد که ساختار سیاسی عراق و مهمترین بخش آن یعنی چارچوب هماهنگی شیعی تلاش می کند تا هیچ فرصتی را برای تکمیل ساختار سیاسی بر اساس خدمات دهی به شهروندان عراقی از دست ندهد.

تا آنجا که می توان گفت صبر وخویشتنداری و تحمل سیاسی سران چارچوب هماهنگی شیعی نتیجه داد. آن هم زمانی که تلاش و برنامه ریزی شده بود تا در پازل آمریکایی ها و در زمین رویکردها و رفتارهای نابهنگام و ناهنجار صدر بازی کنند.

چارچوب هماهنگی تا همین اکنون نیز جریان صدر را با وجود کناره گیری از پارلمان یک شریک اساسی در تکمیل فرایند سیاسی عراق می داند.

به هرحال تفاهم روز گذشته عراقی ها نوید روزهای بهتر و ثبات سیاسی را می دهد که نتیجه صبر و تحمل سیاسی چارچوب هماهنگی شیعی است.