چند جانبه گرایی ایران در دیپلماسی نیویورک

در این نوشتار آمده است:

محور اصلی سفر ابراهیم رئیسی و هیات همراه به نیویورک را چند جانبه گرایی تشکیل می دهد.چند جانبه گرایی ایرانی، یکی از سازوکارهای صلح سازی و همکاری سازنده تلقی می شود.ایران تلاش دارد تا اهداف ژئوپلیتیکی خود را از طریق الگوی کنش تعاملی پیگیری نماید. چند جانبه گرایی ایرانی در برابر یکجانبه گرایی امریکایی قرار دارد.
واقعیت آن است که چند جانبه گرایی ایرانی نه تنها بخشی از اهداف سازنده ایرانی را شامل می شود،بلکه با روح سازمان ملل نیز پیوند دارد.
ماده ۱و۲ منشور سازمان ملل بر ضرورت همکاری کشورهای برابر تاکید دارد.جمهوری اسلامی همواره تلاش داشته تا این واقعیت را منعکس سازد که ثبات منطقه ای و صلح جهانی بدون همکاری های سازنده،حسن نیت و اجماع سازی حاصل نمی شود.
دیدار ابراهیم رئیسی با رئیس جمهور فرانسه به این موضوع اشاره دارد که هرگونه یکجانبه گرایی، زمینه و مقدمه هژمونیک گرایی امریکا را به وجود می آورد.همکاری با کشورهای اروپایی و اتحادیه اروپا یکی از نشانه های سیاست مقاومت دربرابر هژمونیک گرایی امریکا خواهد بود.

۲-همکاری های سازنده ایران در فضای ملل متحد

دومین بعد دیپلماسی ایران در نیویورک را، همکاری های سازنده واثر بخش تشکیل می دهد.ادبیات سیاسی ابراهیم رئیسی و تیم همراه مبتنی بر مشارکت گرایی برای همکاری های سازنده بوده است.الگویی که می تواند فراتر از سیاست های محدود کننده امریکا، درفضای منطقه ای و سیاست بین الملل انعکاس یابد.
هرگونه همکاری سازنده ایران صرفا در شرایطی می تواند نقش آفرین باشد، که مبتنی بر پاسخ همکاری جویانه سایر کشورها باشد.ابراهیم رئیسی بار دیگر در نیویورک بر اراده ایران برای پذیرش برجام تاکید داشت.
سیاست عمومی ایران به گونه ای است که بر سیاست همکاری در برابر همکاری و مقاومت در برابر تهدید تاکید دارد.
حضور ابراهیم رئیسی در نیویورک از این جهت اهمیت دارد که می تواند فضای همکاری سازنده برای اعاده تعهد کشورها در برجام را به وجود آورد.سیاست نیویورکی ایران در سازمان ملل متحد، امریکا و جهان غرب را در برابر واقعیت های کنش متقابل قرار داده است.کشوری همانند ایران که از چند جانبه گرایی و دیپلماسی سازنده بهره می گیرد، به این موضوع واقف است که در صورت استنکاف امریکا در انجام تعهدات برجامی خود، به گونه اجتناب ناپذیر از سیاست مقاومت بهره مند خواهد شد.
نگرش برجامی ایران همانند ” ژانوس” در اساطیر یونان ماهیت دوگانه دارد.به همان گونه ای که دیپلماسی و چند جانبه گرایی یکی از ابعاد سیاست خارجی ایران در نیویورک می باشد، انگاره مقاومت نیز بعد دوم سیاست ایران محسوب شده که واکنشی برابر و متقابل در برابر دیپلماسی اجبار و یکجانبه گرایی امریکا خواهد بود.
[۹/۲۱،‏ ۰۰:۱۸] صنوبری: ۱-چند جانبه گرایی در دیپلماسی نیویورک ایران
محور اصلی سفر ابراهیم رئیسی و هیات همراه به نیویورک را چند جانبه گرایی تشکیل می دهد.چند جانبه گرایی ایرانی، یکی از سازوکارهای صلح سازی و همکاری سازنده تلقی می شود.ایران تلاش دارد تا اهداف ژئوپلیتیکی خود را از طریق الگوی کنش تعاملی پیگیری نماید. چند جانبه گرایی ایرانی در برابر یکجانبه گرایی امریکایی قرار دارد.
واقعیت آن است که چند جانبه گرایی ایرانی نه تنها بخشی از اهداف سازنده ایرانی را شامل می شود،بلکه با روح سازمان ملل نیز پیوند دارد.
ماده ۱و۲ منشور سازمان ملل بر ضرورت همکاری کشورهای برابر تاکید دارد.جمهوری اسلامی همواره تلاش داشته تا این واقعیت را منعکس سازد که ثبات منطقه ای و صلح جهانی بدون همکاری های سازنده،حسن نیت و اجماع سازی حاصل نمی شود.
دیدار ابراهیم رئیسی با رئیس جمهور فرانسه به این موضوع اشاره دارد که هرگونه یکجانبه گرایی، زمینه و مقدمه هژمونیک گرایی امریکا را به وجود می آورد.همکاری با کشورهای اروپایی و اتحادیه اروپا یکی از نشانه های سیاست مقاومت دربرابر هژمونیک گرایی امریکا خواهد بود.