مقتدا صدر بخشی از یک پروژه است یا خود پروژه؟

به گزارش نگاه نو، حتی طرفداران مقتدا صدر نیز این موضوع را بخوبی درک کردند بویژه زمانیکه او سخنرانی اخیر خود را ترک کرد و فردای همان روز عذرخواهی. و دهها نمونه دیگر.

او انتخابات پارلمانی را تحریم می کند و سرانجام بامشارکت در آن مدعی تشکیل دولت می شود.

تصمیم های شتاب زده، نداشتن تعامل با گروهای سیاسی بویژه بیت شیعی و ترجیح منافع حزبی بر ملی چند ویژگی مقتدا صدر است که به او اجازه نمی دهد حتی نیم نگاهی به پشت پرده اصلی چینش فضای سیاسی عراق داشته باشد.

مقتدا صدر باید به آن بعنوان یک رهبر سیاسی که دست کم در برابر طرفداران خود مسئولیت دارد، به این پرسش های پاسخ منطقی بدهد؟

– تجزیه بیت شیعی و ایجاد شکاف در آن با چه انگیزه های منافع ملی عراق و اسلامی انجام می گیرد؟

-انتخابات و تحریم آن با چه هدفی صورت گرفت و چرا بعد از تحریم در آن مشارکت کرد؟

-اینکه چرا در حادثه و رویداد سیاسی بیشتر جهت مواضع وی برخلاف همگرایی بیت شیعی است؟

-چرا حاضر نشد برای آرامش کشور عراق با چارچوب هماهنگی شیعه اتلاف کند؟

-اینکه در شرایط کنونی چرا از اعضای فراکسیون خود خواست تا استعفا دهند تا شاید زمینه انحلال مجلس و بازگشت پروژه بی‌ثباتی فراهم شود.

پرسش های زیادی در طول این سال ها درباره رفتار و رویکرد متناقض مقتدا صدر وجود دارد که شاید همه آن را بتوان در یک جمله خلاصه کرد و آن اینکه صدر حاضر نیست منافع ملی را بر منافع جریانی ترجیح دهد.

کمتر موردی پیش آمده است که در آن دیده باشیم صدر حاضر شده است تا به خاطر منافع ملی عراق از مواضع خود عقب‌نشینی کند یا امتیازی بدهد.

این در حالی است که تمام جریان های بیت شیعی تنها بر استقرار، آرامش و امنیت عراق و منافع ملی بدون توجه به سهم خواهی سیاسی تاکید کردند.

بنابراین بنظر می رسد در خوشبینانه ترین ارزیابی، مقتدا صدر در زمین سناریوی آمریکا بازی می کند تا منافع عراق.