سالگرد شهادت شیخ باقر النمر/ اعدام آزادی، حکمت و اندیشه

به گزارش نگاه نو، آیت‌الله “نمر باقر النمر” ‌روحانی برجسته عربستانی، در سال ۱۳۷۹ هجری قمری، در شهر “العوامیه” در استان قطیف (شرق عربستان) به دنیا آمد.

نیروهای امنیتی عربستان سعودی شیخ نمر باقر النمر را در سال ۲۰۱۲ بازداشت کردند. آنها پیش از آن نیز چندین بار وی را به بهانه‌های مختلف بازداشت کرده بودند.

نخستین بازداشت شیخ نمر به می ۲۰۰۶ میلادی بازمی‌گردد، وی هنگام بازگشت از سفر کوتاه‌ مدتش به بحرین، به دلیل مشارکت در همایشی بین‌المللی قرآن کریم از سوی نیروهای امنیتی سعودی بازداشت شد.

شیخ نمر دومین بار در ۲۳ آگوست ۲۰۰۸ میلادی در شهر “القطیف” به دست نیروهای امنیتی رژیم سعودی بازداشت شد. این بار اتهام شیخ برای بازداشت بنابر ادعای دولت سعودی، تحریک شیعیان عربستان و درخواست از شیعیان مناطق شرقی عربستان برای آماده‌ شدن به منظور دفاع از خود و جامعه خویش بود اما مقامات سعودی از بیم قیام مردمی و خشم و غضب شیعیان مناطق شرقی عربستان شیخ نمر را ۲۴ ساعت پس از بازداشت آزاد کردند.

این روحانی برجسته عربستانی یک بار دیگر در مارس ۲۰۰۹ میلادی در معرض بازداشت قرار گرفت. آیت‌الله نمر در هشتم ژوئیه ۲۰۱۲ به دست نیروهای امنیتی بازداشت شد.

نیروهای امنیتی سعودی قبل از بازداشت شیخ نمر، خودروی او را تعقیب کرده و به سوی وی تیراندازی کردند که در نتیجه آن شیخ نمر به شدت مجروح شد.

محاکمه آیت الله نمر در مارس ۲۰۱۳ آغاز شد و دادستانی کل عربستان در آن زمان با متهم کردن وی به فتنه انگیزی، اعدام ایشان را خواستار شد.

دادگاهی در عربستان در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴ با مطرح کردن اتهامات ادعایی “فتنه انگیزی در کشور” حکم اعدام آیت الله نمر را صادر کرد. محاکمه این عالم برجسته شیعه بدون حضور رسانه ها و بدون اجازه به وی جهت دفاع از خود، انجام شد.

آیت‌الله نمر در آبان ۹۳ در ملاقات با خانواده اش، بر ضرورت ادامه “اعتراض مسالمت آمیز و گرفتار نشدن به دام خشونت” تاکید کرد و گفت: هر اقدامی در حق من انجام دهند، همچنان به راه خود پایبند خواهم ماند.

آیت‌الله نمر النمر همچنین با اشاره به این که همچنان “صبور و باثبات” خواهد ماند، تاکید کرد: بر مطالبه عدالت، آزادی و عزتِ مردم، پافشاری خواهم کرد.

کرامت در کلام شهید شیخ نمر باقر النمر یک ارزش مطلق نبود، بلکه به معنای خاصی پیوند خورده است که حفظ حقوق شهروندی، آزادی، برابری و عدالت است. شهید شیخ النمر مفاهیم کرامت را به گفتمان مبارزه حقوق بشری ارجاع داد و خود را مظهر این گفتمان معرفی کرد و آن را بالاترین اصل قانون اساسی زندگی خود قرار داد که آن را نیز کاملاً با این مفهوم سازگار کرد.

اتهام شیخ نمر که در دادگاه او نیز اعلام شد، بیعت نکردن با پادشاه سعودی بود. اتهامی که مجازات آن هیچ سند و پشتوانه حقوقی ندارد. اما او معادله جدیدی را ایجاد کرد که اطاعت از آبشخور وهابیت هیچ جایگاه سیاسی و مشروعیت دینی ندارد. او در پاسخ به قاضی دادگاه که به وی گفته بود: بیعت را شکستی تاکید کرد که من از ابتدا بیعتی نکرده بودم که بخواهم آن را بشکنم. از نظر فقهی هم معتقد بود که موضوع بیعت یک مساله الهی است.