تحولات ایران و‌ مدل سازی بر اساس بحران سوریه و‌ عراق/شباهت ها و مصادیق… بخش اول

به گزارش نگاه نو، آنچه در دو ماه گذشته و نیز رویدادهای مشابه رخ داد، جدای از اینکه بخشی از آن خروجی ناکارآمدی در بخشی از ساختار سیاسی و ناتوانی در الگوسازی  برای نسل جدید است، بخش مهمی از آن را نمی توان جدای از تحولات منطقه ای و بویژه گفتمان تهران و تاثیرگذاری در فرایند سیاسی و میدانی و نیز سناریوی شبیه سازی ایران بر اساس مدل عراق و سوریه ارزیابی و تفسیر کرد.

تفاوتی هم نمی کند؛ هر دو جریان حاکم در ایران، در ایجاد این شرایط سهیم هستند.

نکته مهم این است که نباید به بهانه اینکه شرایط نامناسب سیاسی و اقتصادی دلیل اصلی اعتراضات است، نقش عوامل خارجی را در تحولات ایران تقلیل داد یا انکار کرد و نه به بهانه دخالت بیرونی، ضعف و ناکارآمدی داخلی را نادیده گرفت.

بنابراین تحلیل شرایط کنونی داخل ایران براساس سناریوی مدل سازی از  سوریه و عراق نباید یک توهم یا فرار از ناکارآمدی های داخلی تفسیر شود و از سویی نباید شان خشونت های امروزی در دایره یک اعتراض اجتماعی و اقتصادی صرف تقلیل یابد.

شباهت ها بی سابقه است

هر سه رویداد بیشتر در ماه اکتبر رخ می دهد.

در عراق و سوریه در آغاز، مطالبات اقتصادی مطرح می شود که اتفاقا عامل اصلی آن سفارت آمریکا، امارات و سعودی در عراق است.

موضوع برق و خدمات اجتماعی بشدت عراقی ها را آزار می دهد. درآمد حاصل از نفت عراق مستقیم به حساب بانک مرکزی آمریکا واریز می شود و بصورت تن خواه در اختیار دولت عراق قرار می گیرد.

حقوق کارکنان تمامی موسسات عراق به تاخیر می افتد. شرکت های آمریکایی در زمینه نیروگاه برق با ایجاد انحصار زمینه تولید فشار اجتماعی و نارضایتی را فراهم می کنند.

ادامه دارد…