انتقال محل مذاکرات از وین به قطر/ تنبیه اروپایی ها و پیام های تهران

تغییر محل مذاکرات، نخست به محتوای قطعنامه اروپایی ها باز می گردد که با ادعاهای آنان درباره پایبندی به توافق و مفاد وین همخوانی نداشت.

بنظر می رسد تهران با تغییر محل مذاکرات چندین پیام را به جریانهای مختلف رسال کرد.

تهران احساس  کرد که اروپایی ها به دلیل عدم پایبندی به مفاد مذاکرات وین باید تنبیه شوند و بعبارتی وین دیگر جایگاه بین المللی مناسب برای این مذاکرات نیست.
و از سویی نشان داد که همچنان در تصمیم گیری های سیاسی خود مستقل است.

انتخاب قطر بعنوان یک کشور عربی که تا اندازه قابل قبولی از جریان عادی سازی روابط با اسرائیل فاصله گرفته است و دیدگاه‌های خود را به تهران نزدیک کرده است، پیام‌ مهمی به اسرائیل و کشورهای عربی و بطور جداگانه ملتهای اسلامی و عربی است:

پیام به اسرائیل این بود که تهران همچنان با وجود فشارهای حداکثری إسرائیل در کنار خرابکاری و ترور اما هم به مذاکرات با غرب پایبند است و هم مانع از بهره برداری تل آویو از شرایط کنونی برای تغییر فضای سیاسی و شتاب روند عادی سازی شود.

ملتهای عربی هم دریافتند که رویکرد منطقه ای تهران که تغییر آن یکی از شروط تحمیلی آمریکایی ها بود، با فشارهای سیاسی و اقتصادی کم رنگ نخواهد شد.
از طرفی ایران می تواند درباره موضوعات اقتصادی جایگزین های مناسبی پیدا کند که تقویت روابط با کشورهای همسایه در اولویت است.