جانسون چقدر می‌تواند در خانه شماره ۱۰ دوام بیاورد؟

به گزارش نگاه نو، شب گذشته، «بوریس جانسون»، نخست‌وزیر بریتانیا به دلیل برگزاری مهمانی در اوج قرنطینه کرونایی، مورد استیضاح درون حزبی قرار گرفت اما آقای جانسون توانست با کسب ۲۱۱ رای موافق در مقابل ۱۴۸ مخالف، در قدرت بماند. این جلسه پس از موج انتقادات و حملات به جانسون به دلیل پارتی‌گیت صورت گرفت و او را در معرض اتهاماتی همچون دورویی، بی‌شرمی و رفتار نامتناقض قرار داد.

حضور «بوریس جانسون» در مهمانی خیابان شماره ۱۰ داونینگ (ساختمان نخست وزیری) باعث تحریک افکار عمومی و حمله احزاب سیاسی و مخالفانش به او شد.

در شرایطی که قوانین قرنطینه سختی حکمفرما بود و با کسانی که از این قوانین سرپیچی می‌کردند، برخورد می‌شد، تصاویری از آقای نخست‌وزیر منتشر شد که نشان می‌داد او در یک مهمانی با حضور نزدیک به چهل نفر، بدون رعایت پروتکل‌های بهداشتی حضور داشته است.

همین موضوع باعث کاهش عملکرد او شده و براساس یک نظرسنجی مشخص شد که نرخ تایید عملکرد بوریس جانسون به پایین‌ترین حد خود رسید.

در همین رابطه، «سو گری»، کارمند ارشد خدمات شهری با انتشار گزارشی فاش کرد که در دوره اعمال قوانین مرتبط با قرنطینه، جشن‌هایی در دفاتر و محل سکونت جانسون برگزار شد. او گزارشی را به داونینیگ استریت ارائه داد که شامل افشاگری‌هایی پیرامون مهمانی ساختمان نخست‌وزیری بود.

پس از این افشاگری جانسون با موج انتقادات رو به رو شد و بسیاری از او خواسته بودند که استعفا کند. در واکنش به این انتقادات، جانسون همیشه تاکید کرده بود که اشتباهاتش را می‌پذیرد، اما استعفا نمی‌ دهد.

اگرچه آقای جانسون توانست با موافقت اکثریت از استیضاح جان سالم به در برد، اما می‌توان گفت به این دلایل، نخست وزیری او در حال افول است.

اول اینکه ۴۱ درصد از نمایندگان درون حزبی، که بسیاری از آنها کرسی‌های خود را مدیون پیروزی همه جانبه او در انتخابات ۲۰۱۹ هستند، فکر نمی‌کنند که جانسون فرد مناسب یا شایسته‌ای برای رهبری حزب و کشورشان باشد.

دوم، حیات سیاسی نخست‌وزیران بریتانیایی نشان می‌دهد که حتی نخست‌وزیرانی که از استیضاح جان سالم به در برده‌اند نیز پس از استیضاح، تمایلی به ماندن طولانی مدت در قدرت ندارند.

گفتنی است براساس قوانین حزب محافظه‌کار، آقای جانسون نمی‌تواند برای حداقل ۱۲ ماه، با رای عدم اعتماد دیگری روبه‌رو شود اما اگر اکثریت نمایندگان حزب، پیش از آن، خواهان رفتن او شوند، این قانون نیز تغییر می‌کند.

دلیل سوم به خود ماجرای پارتی‌گیت بر می‌گردد که حزب محافظه‌کار نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد. چگونه می‌توان این مسئله را توجیه کرد که افراد نمی‌توانستند عزیزان خود را در بیمارستان ببینند، با عزیزان در حال مرگ خداحافظی کنند و نمی‌توانستند برای دوست یا بستگان خود مراسم تشییع جنازه برگزار کنند؛ اما در همان حال و در همان زمان، پشت درهای بسته، آقای نخست‌وزیر و همکارانش مهمانی برگزار کرده‌ بودند و قوانین مربوط به قرنطینه، فاصله‌گذاری اجتماعی و پوشش اجباری ماسک را زیر پا گذاشتند.

در شرایطی که اکثریت رای‌دهندگان به حزب محافظه کار از قوانین سختگیرانه کووید پیروی می‌کردند، قانون‌شکنی رئیس حزب و کارمندانش لطمه شدیدی به اعتماد رای‌دهندگان بود؛ نکته‌ای که حزب نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد.

بر همین أساس، «جس نورمن» معاون سابق وزیر دارایی بریتانیا نامه عدم اعتماد خود را به فراکسیون حزب اعلام کرد و خطاب به جانسون گفت اینکه ـ پس از استیضاح- خود را تایید شده بنامد، مضحک است. او در توییترش نوشت:
«من به مدت ۱۵ سال از بوریس جانسون برای شهرداری لندن و نخست‌وزیری حمایت کرده‌ام. (اما) متأسفانه، در نامه‌ای که خطاب به او نوشته‌ام شرح دادم که دیگر نمی‌توانم از او حمایت کنم».

اکنون این پرسش در ذهن همگان وجود دارد که آیا «پارتی‌گیت» به طور غیرقابل برگشتی محبوبیت جانسون نزد رای دهندگان را از بین برده است؟ آیا حزب محافظه‌کار با چالش بی‌اعتمادی رای‌دهندگان روبه خواهد شد.