تضعیف سیاست خارجی آمریکا با نقض تعهدات برجامی

به گزارش نگاه نو، «دانیل لاریسون» در تحلیلی در کوئینسی نوشت: «انگیزه های نابجا» در پس موضع تند دموکرات ها علیه ایران. آنها می خواهند که «محکم» به نظر رسند، در نتیجه مخالفت با بایدن بر سر برجام یا حمایتشان از تشدید تحریم ها، بر حفظ منافع آمریکا پیشی می گیرد. این ابلهانه است.

۱. به رغم شکست آشکار کارزار «فشار حداکثری»، که به طور گسترده ای هم به آن اذعان می شود، گفتمان سیاسی درباره توافق هسته ای ایران، همچنان مسموم است. چهارم همین ماه، سنای آمریکا با رای ۶۲ به ۳۳، مخالفت خود را با بازگشت آمریکا به برجام نشان داد مگر آنکه چندین شرط غیرواقع بینانه برآورده شود که هر کسی می داند ایران زیر بار آنها نخواهد رفت. ۱۶ دموکرات به این قطعنامه که هدفش خرابکاری در دیپلماسی دولت آمریکاست، رای موافق دادند.

۲. هنوز هم سنجش سیاسی در واشنگتن این است که بهتر است با تندروهایی که رویکردشان در مخالفت با برجام شکست خورده، همراه شد تا اینکه از تعامل دیپلماتیک با ایران حمایت کرد. تداوم گفتمان تندروانه در واشنگتن درباره توافق هسته ای، بازتابی است از انگیزه های سیاسی نادرستی که سیاست خارجی آمریکا را شکل می دهد. این انگیزه ها، بیشترِ سیاستمداران و سیاستگذاران آمریکا را ترغیب می کند تا به استقبال سیاست هایی بروند که بواقع برای آمریکا و جهان بدترین پیامدها را دارند. تا این انگیزه های گمراه از گذر سازماندهی و فعالیت فزاینده سیاسی دگرگون نشوند، اصلاح و حراست از سیاست خارجی آمریکا بسیار دشوار می شود.

۳. نفی برجام برای منافع آمریکا زیانبار بوده است، چه این منافع را از زاویه ای محدود یا گسترده ارزیابی کنیم. نفی برجام، نیروهای آمریکا در خاورمیانه را بیشتر در معرض حملات راکتی و پهپادی قرار داد و ایران و آمریکا را دست کم در دو موقعیت بیشتر به جنگ نزدیک کرد. آمریکا با نقض تعهدات خود، تلاش های دیپلماتیک کنونی و آینده را تضعیف کرد که به نوبه خود به تضعیف سیاست خارجی اش انجامید.

۴. خروج از برجام، امنیت کشورهای مشتری آمریکا در منطقه را کمتر کرد و هر ارزیابی صادقانه ای نشان می دهد که سیاست ترامپ در برابر ایران، در اهداف خودش شکست خورد و امروز برنامه هسته ای ایران، از هر زمانی پیشرفته تر است. همچنین در این چهارسال، هر مشکل دیگری هم که واشنگتن با حاکمیت ایران داشت، وضعیت وخیم تری به خود گرفته است.