چالش‌های ترامپ در تجاوز به ایران؛ تهران سرسخت‌تر از کاراکاس

به گزارش نگاه نو به نقل از خبرگزاری رویترز، یک هفته پس از آغاز تجاوز نظام آمریکا و اسرائیل به ایران که خاورمیانه را به آشوب کشیده است، دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری ایالات متحده با فهرست بلندبالایی از خطرات و چالش‌ها روبرو است و این پرسش را مطرح می‌کند که آیا او قادر است موفقیت‌های نظامی را به یک پیروزی ژئوپلیتیکی آشکار تبدیل کند یا خیر.

به نوشته این خبرگزاری انگلیسی، حملات واشنگتن و تل آویو، به سرعت در حال تبدیل جنگ کنونی به یک درگیری منطقه‌ای است که خطر یک جنگ طولانی با پیامدهایی فراتر از کنترل ترامپ را به همراه دارد؛ سناریویی که ترامپ سعی داشته در هر دو دولت خود از آن پرهیز کند و به همین دلیل تلاش کرد از الگوی بازداشت نیکلاس مادورو رئیس جمهوری ونزوئلا پس از حمله به این کشور آمریکای جنوبی در ایران نیز پیروی کند. اما به عقیده ناظران وضعیت جنگ در ایران متفاوت است.

لورا بلومنفلد از دانشکده مطالعات پیشرفته بین‌المللی دانشگاه جان هاپکینز تشریح کرد: جنگ علیه ایران یک کارزار نظامی آشفته و احتمالا طولانی است. ترامپ با این جنگ اقتصاد جهانی، ثبات منطقه‌ای و عملکرد حزب جمهوری‌خواه را در انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده به خطر می‌اندازد.»

رویترز با اشاره به وعده‌های انتخاباتی ترامپ مبنی بر دور نگه داشتن ایالات متحده از «جنگ های احمقانه» که زیربنای پیروزی وی در دو انتخابات بوده است، می‌افزاید: او اکنون چیزی را دنبال می‌کند که بسیاری از کارشناسان آن را یک جنگ با پایان باز می‌دانند آن هم در شرایطی که به رغم ادعاهای رئیس‌جمهوری آمریکا و دستیارانش هیچ تهدید قریب الوقوعی از سوی ایران وجود نداشت.

تحلیلگران معتقدند ترامپ در انجام این کار برای بیان مجموعه‌ای دقیق از اهداف یا یک پایان روشن برای «عملیات خشم حماسی»، با مشکل مواجه بوده است و دلایل متغیری برای راه اندازی این درگیری ارائه می دهد.

افزایش تلفات آمریکایی‌ها در صورت تداوم جنگ

در بخشی از این گزارش، آمده است: در صورت طولانی شدن جنگ، تلفات آمریکایی‌ها افزایش می‌یابد و هزینه‌های اقتصادی قطع جریان نفت خلیج فارس چند برابر می‌شود که به عنوان بزرگترین قمار سیاست خارجی ترامپ می‌تواند از نظر سیاسی به حزب جمهوری‌خواه نیز آسیب برساند.

جنگی که نتیجه انتخابات میان دوره‌ای را تحت الشعاع قرار می‌دهد

براساس این گزارش، هرگونه کاهش حمایت جنبش ماگا (MAGA) می‌تواند کنترل جمهوری‌خواهان بر کنگره را در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر (آبان ۱۴۰۵) به خطر بیندازد. کما اینکه نتایج نظرسنجی‌های کنونی نیز حاکی از مخالفت گسترده حزب مستقل با جنگ آمریکا در ایران است.

برایان دارلینگ استراتژیست جمهوری‌خواه در همین خصوص هشدار داد: «مردم آمریکا علاقه‌ای به تکرار اشتباهات عراق و افغانستان ندارند. پایگاه ماگا بین کسانی که به وعده‌های عدم جنگ جدید تکیه کردند و کسانی که به ترامپ وفادار هستند، تقسیم شده است.»

نگرانی تحلیلگران از پیام های متناقض ترامپ

به نوشته رویترز، نگرانی اصلی تحلیلگران از پیام‌های متناقض ترامپ در خصوص هدف اصلی وی از حمله به ایران است. به باور آنها مشخص نیست هدف اصلی رئیس جمهوری آمریکا و دستیارانش تغییر نظام در ایران است یا خیر.

او در روز نخست جنگ سقوط جمهوری اسلامی را یکی از اهداف دانست، اما دو روز بعد از ذکر این موضوع به عنوان یکی از اولویت‌ها خودداری کرد.

اما ترامپ روز پنجشنبه در چرخشی دوباره به رویترز گفت که در انتخاب رهبر بعدی ایران نقش خواهد داشت و حتی شورشیان کرد ایرانی را به حملات تشویق کرد. روز جمعه هم خواستار تسلیم بی قید و شرط ایران شد.

حملات تلافی جویانه ایران ادامه دارد

این خبرگزاری در ادامه با اشاره به توان نظامی ایران در حمله به پایگاه‌های آمریکا در منطقه و سرزمین‌های اشغالی، آورده است: تهران تلاش می کند هزینه تجاوز واشنگتن و تل آویو را بالا ببرد.

ترامپ احتمال افزایش تلفات آمریکایی را جدی نگرفته است

رویترز در این گزارش با اشاره به این نکته که ترامپ تا حد زیادی احتمال افزایش این تلفات را چندان جدی نگرفته، در حال بررسی استقرار نیروهای زمینی ارتش ایالات متحده است. آن هم در شرایطی که در مصاحبه با نشریه «تایم» در پاسخ به این سوال که آیا «آمریکایی‌ها باید نگران حملات الهام‌گرفته از ایران در داخل خاک خود باشند، یا نه گفت: «فکر می‌کنم، همان‌طور که گفتم، بعضی‌ها خواهند مرد.»

جاناتان پانیکوف معاون پیشین افسر اطلاعات ملی آمریکا برای خاورمیانه، گفت: «هیچ چیزی به اندازه کشته شدن نیروهای آمریکایی نمی‌تواند پایان زودهنگام جنگ را تسریع کند و این دقیقا همان چیزی است که ایران روی آن حساب می‌کند.»

ایران سرسخت تر از ونزوئلا است

بسیاری از تحلیلگران معتقدند ترامپ، که در دولت دوم خود تمایل بیشتری به اقدام نظامی نشان داده، به اشتباه تصور می کند، این خطای محاسباتی را مرتکب شده که که کارزار علیه ایران مانند عملیات ونزوئلا در اوایل امسال پیش خواهد رفت. حال آنکه ایران برخلاف ونزوئلا با داشتن یک حاکمیت روحانی و امنیتی مستقر، دشمنی بسیار سرسخت‌تر و مسلح‌تر از ونزوئلا است.

به اعتقاد نویسنده این گزارش، حتی ترور رهبر عالی ایران هم تاکنون نتوانسته مانع از واکنش نظامی ایران شود. اما پرسش مهمی که بر جنگ علیه ایران سایه افکنده آن است که «آیا تلاش برای سقطوط جمهوری اسلامی سبب هرج مرج می‌شود و خاورمیانه را بیشتر بی‌ثبات می‌سازد؟»

مارک دوبوویتز مدیرعامل «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها» به عنوان یک اندیشکده تحت لابی صهیونیستی‌ها و حامی اقدام نظامی ترامپ، گفت که ترامپ باید علنا روشن کند که نمی‌خواهد شاهد فروپاشی کشور باشد.

گلوگاه نفتی

یکی از مهمترین نگرانی‌ها، تنگه هرمز است؛ گذرگاهی باریک که یک پنجم نفت جهان از آن عبور می‌کند و پس از حمله نظامی اخیر، ترافیک سنگینی برای نفتکش‌های حاضر در خلیج فارس به وجود آمده است و چنانچه ادامه یابد، می‌تواند عواقب اقتصادی وخیمی داشته باشد.

در این میان ترامپ اگرچر هرگونه گرانی در مورد افزایش بهای نفت را رد کرده، اما عملا همراه با دستیارانش به دنبال راه‌هایی برای کاهش تاثیر جنگ بر تامین انرژی هستند.

جاش لیپسکی در اندیشکده شورای آتلانتیک در واشنگتن گفت: «این یک نقطه درد اقتصادی برای اقتصاد ایالات متحده است که به نظر می‌رسد به طور کامل پیش بینی نشده بود.»

یکی از مقامات نظامی سابق ایالات متحده نزدیک به دولت ایالات متحده گفت که گسترش تاثیر اقتصادی جنگ، تیم ترامپ را غافلگیر کرده است، زیرا قبل از حمله به ایران با کارشناسان و کسانی که از بازار نفت آگاه بودند، مشورت نکرده بودند.

به گفته دو مقام کاخ سفید و یک جمهوری‌خواه نزدیک به دولت، ترامپ تصمیم خود را برای پیشبرد این حملات به رغم هشدارهای برخی دستیاران ارشد مبنی بر دشوار بودن مهار تشدید تنش اتخاذ کرد.

گفته می شود حتی برخی متحدان دیرینه واشنگتن نیز از تصمیم ایالات متحده غافلگیر شدند. یک دیپلمات غربی گفت: «این یک حلقه تصمیم‌گیری تک نفره است.»

بن هاجز سرتیپ بازنشسته ارتش ایالات متحده که در عراق و افغانستان خدمت کرده و پیش از این فرماندهی ارتش ایالات متحده در اروپا را بر عهده داشته است، به رویترز گفت: «از دیدگاه سیاسی، استراتژیک و دیپلماتیک، به نظر می‌رسد که کاملا در مورد آن (حمله به ایران) فکر نشده است.»