جهان باید آمریکا و اسرائیل را پاسخگو کند

به گزارش نگاه نو، این نشریه چینی در گزارشی درباره حملات رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران و نوار غزه نوشت: بحران آسیای غربی نه‌تنها یک تراژدی منطقه‌ای نیست، بلکه تهدیدی جهانی است که جان میلیون‌ها انسان را به خطر انداخته و اقتصاد و اصول بنیادین صلح را تضعیف کرده است.

این نشریه با تاکید به جایگاه حیاتی منطقه آسیای غربی و تنگه هرمز در اقتصاد جهانی، تاکید کرد که این منطقه مهم‌ترین گلوگاه انرژی جهان به شمار می‌رود.

براساس گزارش‌ها، نفتکش‌ها روزانه بیش از ۲۰ میلیون بشکه نفت – معادل حدود ۲۰ درصد از تجارت جهانی نفت – را از تنگه هرمز عبور می‌دهند.

همچنین گلوبال تایمز با تاکید به اینکه ناآرامی‌های منطقه‌ای در سال ۱۴۰۱ موجب افزایش قیمت نفت و اختلال در بازارهای جهانی شد، هشدار می‌دهد که تجاوزات [رژیم] اسرائیل با حمایت آمریکا به ایران و نوار غزه، خطر تبدیل تنگه هرمز به میدان نبرد ژئوپلیتیکی را افزایش داده است و در صورت هرگونه اختلال در این منطقه، بازارهای جهانی انرژی و زنجیره‌های تامین بین‌المللی فلج خواهند شد.

این نشریه چینی با بیان اینکه هزینه‌های این درگیری‌ها تنها به مسائل اقتصادی محدود نمی‌شود، می‌نویسد: این بحران موجودیت کشورها را نیز تهدید می‌کند.

این نشریه مهم چینی در گزارش خود همدستی ایالات متحده در جنایات غزه را «خیانتی شرم‌آور به ادعاهای دموکراتیک آمریکا» توصیف و تاکید کرد: در حالی‌که واشنگتن از آزادی و حقوق بشر سخن می‌گوید، اما در عمل با حمایت و تسلیح نظامی [رژیم] اسرائیل، تجاوزات آن را به غزه مشروعیت می‌بخشد.

براساس این گزارش، ایالات متحده تنها در سال ۱۴۰۲، سه‌ میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار کمک نظامی در اختیار [رژیم] اسرائیل قرار داده و آن را به جنگنده‌های اف-۳۵، موشک‌های هدایت‌شونده دقیق و دیگر تسلیحات پیشرفته مجهز کرده است.

گلوبال تایمز تاکید می‌کند که این واقعیت، چهره واقعی «دموکراسی» آمریکایی را برملا می‌سازد؛ نظامی که منافع راهبردی را بر جان انسان‌ها مقدم می‌داند، عدالت را در شورای امنیت وتو می‌کند، اما در عین حال به جهان درس اخلاق می‌دهد. این ریاکاری، به‌گفته این نشریه، مشمئزکننده است.

در پایان این گزارش آمده است: مساله خاورمیانه یک درگیری دور از دسترس نیست، بلکه یک وضعیت اضطراری جهانی است. پس هر روز تاخیر در اقدام جامعه جهانی و ادامه مصونیت آمریکا و [رژیم] اسرائیل، بر رنج انسان‌ها می‌افزاید و خطر گسترش بحران را بیشتر می‌کند. اکنون زمان آن رسیده که به‌جای شعارهای توخالی درباره دموکراسی، اقدامات ملموس و صادقانه برای صلح صورت گیرد.