اختصاصی نگاه نو؛
مذاکرات ایران؛ انگیزههای اسرائیل و تناقضات واشنگتن
اسماعیل النجار تحلیلگر سیاسی لبنان در یادداشتی اختصاصی برای نگاه نو نوشت: روند مذاکرات ایران و آمریکا، این روزها بر اساس دستور کار واشنگتن و توافق با تهران از طریق میانجی عمانی پیش می رود. اما در این مذاکرات، دولت ترامپ یک تناقض بین لفاظی دیپلماتیک و اقدامات عملی و تهدید را به نمایش گذاشته است.
به گزارش نگاه نو، در این یادداشت آمده است: در حالی که طرف ایرانی بر هسته اصلی مناقشه یعنی موضوع هسته ای و لغو تحریم ها تمرکز دارد و به محتوای مذاکرات علاقه مند است نه شکل آن، نیت آمریکایی ها و صهیونیست ها نسبت به ایران بسیار بدخواهانه و متضمن قلدری، بی عدالتی و ایجاد تله در مفاد توافق است.
از دیدگاه آنها، مذاکرات از طریق فشار زمانی، نتایج مثبتی به نفع آنها قبل از پایان سال ۲۰۲۵ و فعال شدن مجدد پرونده تحریم ها خواهد داشت.
بنابراین، تحت این فشار، واشنگتن به دنبال گسترش دامنه مطالبات خود و گنجاندن سایر موضوعات روی میز مذاکره از جمله توانمندی های موشکی پیشرفته دفاعی و تهاجمی جمهوری اسلامی ایران و حمایت از جناح های جهادی است که تهران آن را رد می کند.
واشنگتن همچنین بر ادامه اعمال تحریم ها اصرار دارد و از تعلیق آنها در طول مذاکرات خودداری می کند که تهران این رویکرد را خصمانه می داند.
تهران نیز به نوبه خود بر لزوم جدیت واشنگتن در مذاکرات و تعهد کامل به آنچه توافق شده است، تاکید کرد و بر حق خود برای غنی سازی اورانیوم برای مقاصد صلح آمیز اصرار دارد.
بنابراین، ایران معتقد است که محتملترین سناریو، دستیابی به یک توافق موقت با آمریکا است که تمرکز آن بر محدود کردن غنیسازی در ازای لغو بخشی از تحریمها است، در حالی که اختلاف بر سر مسائل غیرهستهای ادامه دارد.
در مورد اسرائیل، نیات و اهداف آن با اهداف واشنگتن بسیار متفاوت است، زیرا به دنبال دستیابی به اهداف استراتژیک چندگانه علیه ایران است، از جمله:
*تضعیف توان موشکی و هوایی
* تخریب زیرساخت های نظامی با هدف ایجاد اختلال در خطوط تولید نظامی ایران به ویژه پهپادها و موشک های دوربرد.
*تقویت بازدارندگی اسرائیل و نشان دادن توانایی نفوذ به حریم هوایی ایران و وارد کردن خسارات «غیرقابل جبران» به تأسیسات حساس
بنابراین، جلوگیری از توسعه هسته ای، برنامه هسته ای ایران همچنان هدف نهایی اسرائیل است.
* فراهم کردن فضای دیپلماتیک برای آرامش
*تضعیف نفوذ منطقهای ایران با ممانعت از تلاشهای تهران برای ایجاد «پل زمینی» از ایران به لبنان از طریق عراق و سوریه، یک تغییر استراتژیک که امنیت اسرائیل را تهدید میکند.
*هدف قرار دادن زیرساخت های نظامی مانند تأسیسات نفتی و سامانه های پدافند هوایی، همانطور که در حملات اخیر نشان داده شد.
* اتحاد غیرمستقیم با کشورهای عربی سنی (مانند عربستان سعودی) برای مقابله با تهدید مشترک ایران، بر اساس اظهارات موشه یعلون، وزیر جنگ سابق اسرائیل.
سیاست فعلی اسرائیل بر حفظ ایران تحت فشار نظامی و دیپلماتیک برای جلوگیری از هر گونه برتری استراتژیک، با آمادگی دائم برای حملات پیشگیرانه، همانطور که در حمله هوایی اخیر از طریق حریم هوایی عراق اتفاق افتاد، متمرکز است. این خواسته ها و رویاها خارج از دسترس جمهوری اسلامی ایران است و حتی اگر به وقوع جنگ در منطقه منجر شود، قاطعانه مردود است.
نظر شما
- گفتگو با اریک والبرگ نویسنده و تحلیلگر کانادایی: تناقض خیره کننده،مواضع نفرت انگیز ترامپ درباره اعتراضات ایران و آمریکا
- معرفی نوری المالکی بعنوان نامزد نخستوزیری از سوی چارچوب هماهنگی شیعی به معنای نهایی شدن نخست وزیری وی نیست/احتمال بالای نخست وزیری السودانی!
- واکنش و گزینه های ایران در صورت حمله آمریکا
- چگونه ایران معادله تصمیمگیری ایالات متحده را تغییر داد؟یا پیروزی قاطع یا هیچ
- آمریکا به دنبال سیطره خود بر جهان است
- گفتگو با اریک والبرگ نویسنده و تحلیلگر کانادایی: تناقض خیره کننده،مواضع نفرت انگیز ترامپ درباره اعتراضات ایران و آمریکا
- معرفی نوری المالکی بعنوان نامزد نخستوزیری از سوی چارچوب هماهنگی شیعی به معنای نهایی شدن نخست وزیری وی نیست/احتمال بالای نخست وزیری السودانی!
- واکنش و گزینه های ایران در صورت حمله آمریکا
- چگونه ایران معادله تصمیمگیری ایالات متحده را تغییر داد؟یا پیروزی قاطع یا هیچ
- جنگنده در ازای وام/ معامله جدید نظامی پاکستان با عربستان
- دموکراتها به دنبال تعطیل کردن دوباره دولت آمریکا هستند
- ترامپ از برنامه مداخله چندساله در امور ونزوئلا خبر داد
- روند معرفی نامزد نخستوزیری عراق به کجا انجامید؟
- با هرگونه مداخله خارجی در امور ایران مخالفیم
- تماس تلفنی با «ترامپ» به کاهش تنشها کمک کرد
- آیا اختلافات عربستان و امارات، درهای مذاکره بین انصارالله و ریاض را باز میکند؟
- آمریکا به دنبال سیطره خود بر جهان است
- مرزهای گرینلند نباید با توسل به زور تغییر کند