آیا برخوردی میان تل‌آویو و آنکارا در سوریه رخ خواهد داد؟

به گزارش نگاه نو، «عبدالباری عطوان» تحلیلگر معروف جهان عرب در مطلبی در رای الیوم با اشاره به تحولات سوریه نوشت: پس از حدود چهار ماه از سقوط نظام بشار اسد، حاکمان جدید سوریه به حملات اسرائیل به سوریه واکنش نشان دادند و وزارت خارجه الجولانی، حمله به استان درعا در جنوب سوریه را محکوم کرد و خواستار گشودن تحقیق بین المللی درباره اقدامات تل آویو و جنایات آن علیه سوری ها شد.

وی ادامه داد: این موضع گیری پس از آن رخ داد که دامنه اقدامات نقض کننده اسرائیل افزایش یافته و به ویرانی فرودگاه های نظامی و انبارهای سلاح نظام سابق محدود نشده و اراضی سوری مانند قنیطره و منطقه حائل در جنوب را اشغالگر کرده و مناطق مسکونی در روستای «کویا» در حومه غربی درعا را به شدت زیر آتش قرار داده و ۶ سوری را به شهادت رسانده و ده ها نفر را مجروح کرده که حال برخی از مجروحان نیز وخیم است.

این تحلیلگر تاکید کرد: به چند دلیل جامعه جهانی با درخواست تحقیق بین المللی «الجولانی» توجهی نخواهد کرد؛ نخست، طرفی که حاکمیت سوریه را نقض و اراضی آن را اشغال کرده و شهروندان سوری را می کشد، اسرائیل است نه نظام سابق سوریه و از این رو جامعه جهانی که آمریکا بر آن سیطره دارد هرگز با این درخواست تن نخواهد داد. دوم، ماموریت اصلی روند تغییر در سوریه با سقوط نظام سابق سوریه محقق شده است و سوریه جدید خطری برای رژیم اشغالگر محسوب نمی شود. سوم، جامعه جهانی به رهبری آمریکا در راستای تجزیه سوریه با مجری گری اسرائیل گام بر می دارد و تل آویو به دنبال از بین بردن تهدید از ناحیه سوریه است.

عطوان در ادامه با اشاره به اینکه برخوردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی در سوریه رخ نخواهد داد، آورده است: اخبار عامدانه ای که اسرائیلی‌ها این روزها درباره نگرانی از هیمنه ترکیه در سوریه جدید منتشر می کنند را باور نمی‌کنیم زیرا ترکیه از زمان جنگ جهانی دوم تهدید واقعی برای رژیم اشغالگر نبوده است. نظام جدید سوریه از روز اول اعلام کرده که تهدیدی برای دیگران از جمله اسرائیل نخواهد بود. از سویی ترکیه روابط دیپلماتیک و اقتصادی با رژیم اشغالگر دارد.

وی نوشت: سناریو اصلی که هم اکنون به رهبری آمریکا برای ایجاد خاورمیانه طبق شروط اسرائیل در حال پیاده شدن است عمل به توصیه «دیوید بن گوریون» بنیانگذار رژیم اسرائیل است که گفت: عظمت اسرائیل در بمب هسته ای آن و زرادخانه نظامی آن نیست بلکه در نابودی ارتش های عربی در سه کشور عراق، سوریه و مصر است. ارتش عراق را «پل برمر» آمریکایی پس از حمله سال ۲۰۰۳ آمریکا به عراق منحل کرد و نظام جدید سوریه نیز همین کار را با ارتش سوریه کرد و تنها ارتش مصر مانده است که تحرکات برای از بین بردن آن در اتاق های تاریک آمریکایی و اسرائیلی و با مشارکت برخی کشورهای عربی به اجبار یا داوطلبانه در حال انجام است و غزه ممکن است دامی برای این موضوع باشد.