۱۲ فروردین؛ تکمیل دموکراتیک مبارزه؛ مشروعیت و تثبیت انقلاب

به گزارش نگاه نو، برای رهبران بیشتر انقلاب‌های جهان، تنها پیروزی بر رژیم‌های پادشاهی یا دیکتاتوری برای مشروعیت و ایجاد نظام سیاسی جدید کفایت می کرد.

برگزاری همه پرسی آن هم در شرایطی که انقلاب ایران با حضور حداکثری تمامی جریان‌های سیاسی و سلیقه‌ها به پیروزی رسیده بود، شاید در نگاه نخست ضروری بنظر نمی رسید.

شرایط برای تغییر نظام سیاسی کاملاً آماده بود. همه جریان‌های سیاسی و مردمی در این فرایند تغییر سیاسی حضور داشتند.

مطالبات و خواسته‌ها مشخص و نقشه راه نیز ترسیم شده بود و هیچگونه ابهامی در آینده سیاسی انقلاب نیز وجود نداشت.

بویژه اینکه انقلاب ایران قبل از پیروزی، ایدئولوژی و راهبردهای داخلی و خارجی خود را تعیین کرده بود و این در مسیر مبارزه کاملاً مشخص بود.

اما با این وجود و به منظور تثبیت مردم سالاری، این همه پرسی برگزار شد تا بار دیگر فضایی فراهم شود تا افکار عمومی دیدگاه‌های خود را بیان کنند.

آن هم در شرایطی که برخی کشورها با وجود ادعای دموکراسی از کمترین مؤلفه یک دولت دموکراتیک برخوردار نبودند و از سوی غربی‌ها حمایت می‌شدند.

بنابراین ۱۲ فروردین یک همه پرسی برای مشروعیت سیاسی و مردم سالاری بر اساس معیارهای جدید بود تا هرگونه بهانه‌ای از سوی جریان‌های اندک مخالف در داخل و بیرون گرفته شود.