کارزار شکست خورده بمباران غزه توسط رژیم صهیونیستی

به گزارش نگاه نو، این مقاله در چند بخش به سمع و نظر خوانندگان می رسد، بخش نخست به شرح زیر است:

۱۴. از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۵، حماس و دیگر گروههای فلسطینی، بیش از ۱۵۰ عملیات استشهادی انجام دادند و حدود هزار اسراییلی را کشتند. تنها هنگامی که اسراییل از غزه عقب نشست، این گروهها تاکتیک عملیات استشهادی را تقریبا به طور کامل کنار گذاشتند.

از آن زمان، شمار فلسطینی های غزه و کرانه باختری، پنجاه درصد افزایش یافته و کار اسراییل را برای کنترل قلمروهای آنها در درازمدت، بازهم دشوارتر کرده است. همه دلایل از آن حکایت دارد که اشغال دوباره غزه توسط اسراییل برای یک دوره نامشخص- آنطور که نتانیاهو می گوید- به یک موج تازه و احتمالا بزرگتر عملیات استشهادی علیه غیرنظامیان اسراییلی می انجامد.

۱۵. هرچند منازعه اسراییلی فلسطینی جنبه های مختلفی دارد اما یک واقعیت به روشن شدن پیچیدگی این تصویر کمک می کند. از اوایل دهه ۱۹۸۰، تقریبا هر ساله، جمعیت یهودی در قلمروهای فلسطینی افزایش یافته حتی در طول سالهای فرایند صلح اسلو در دهه ۱۹۹۰.

رشد شهرک ها به معنی از دست رفتن زمین های فلسطینیان و نگرانی های فزاینده درباره مصادره سرزمین های بیشتر توسط اسراییل برای اسکان یهودیان بیشتر در قلمروی فلسطینی هاست. در واقع یوسی داگان، یک شهرک نشین برجسته و عضو حزب نتانیاهو، ایجاد شهرک ها در غزه را نیز تشویق کرده است، جایی که آخرین شهرک ها در سال ۲۰۰۵ جمع شدند.

۱۶. رشد جمعیت یهودی در قلمروهای فلسطینی، عامل محوری در شعله کشیدن نزاع است. در سالهای پس از جنگ ۱۹۶۷ اعراب و اسراییل، کل شمار یهودیانی که در کرانه باختری و غزه زندگی می کردند، از چند هزار نفر فراتر نمی رفت. روابط اسراییلی- فلسطینی تقریبا آرام و هماهنگ بود. هیچ عملیات استشهادی از طرف فلسطینی ها انجام نمی شد و دیگر انواع حملات هم در این دوره بسیار کم بودند.

۱۷. اما در پی روی کار آمدن کابینه راستگرای حزب لیکود در سال ۱۹۷۷، که وعده گسترش شهرک ها را داد، اوضاع تغییر کرد. شمار شهرک نشینان افزایش یافت- از چهارهزار نفر ۱۹۷۷ به ۲۴ هزار نفر در ۱۹۸۳.

در سال ۲۰۲۲ حدود پانصد هزار یهودی اسراییلی در قلمروهای فلسطینی زندگی می کنند، تازه به استثنای شرق بیت المقدس که حدود ۲۳۰ هزار یهودی دیگر در آنجا اسکان داده شده اند. با رشد شهرک ها، آرامش و هارمونی میان اسراییلی ها و فلسطینی ها هم ناپدید شد.

نخست در سال ۱۹۸۷، حماس تاسیس شد و سپس انتفاضه اول در سالهای ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۳ و انتفاضه دوم بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ و پس از آن هم ادامه چرخه های خشونت میان فلسطینی ها و اسراییلی ها.

۱۸. تداوم بلاانقطاع شهرک های یهودی نشین، دلیل محوری از دست رفتن اعتبار راه حل دو دولتی از دهه ۱۹۹۰ به این سو است. اگر قرار باشد که مسیر جدی برای تشکیل یک دولت فلسطینی در آینده باشد، رشد این شهرک ها باید متوقف شود. به هر حال، چرا فلسطینیان باید حماس را رها کرده و از فرایند صلح خیالی حمایت کنند که به معنی از دست دادن سرزمین های بیشتر است؟

ادامه دارد…