سفر وزیر خارجه سوریه به قاهره پس از ۱۲ سال/نگاه منطقی مصر به تغییر معادلات منطقه ای

این سفر در حالی صورت می گیرد که از یک سو،ابن سفر نخستین سفر یک مقام ارشد سوری به مصر پس از ۱۲ سال است و از سوی دیگر وزیر امور خارجه مصر ۲۷ فوریه گذشته از دمشق دیدن کرد.

نگاهی به کارنامه مصر در دوران بحران تروریستی تحمیلی به سوریه نشان می دهد که هر چند پس از سرنگونی مرسی که حمایت های علنی و گسترده ای از معارضان و گروههای تروریستی بویژه جریان اخوان المسلمین داشت، دولت السیسی بر اساس توافقات قدیمی میان دو کشور مدعی عدم دخالت در امور سوریه شد اما در عمل مصر نیز به دلیل وابستگی به امریکا و روابط با رژیم صهیونیستی به صورت مستقیم و نیز در چارچوب اتحادیه عرب رویکردی نه چندان تعاملاتی با دمشق داشته است.

با توجه به این شرایط می توان گفت که سفر وزیر خارجه سوریه به قاهره در کنار آنکه می تواند نشانه ای بر توسعه مناسبات دو کشور باشد بیانگر تغییر رویکرد در کل ساختار عربی در قبال دمشق است.

رویکردی که سفر هیات رئیسه پارلمان های عربی و نیز مقامات ارشد برخی دیگر از کشورهای عربی و اعلام از سرگیری مراودات دیپلماتیک میان عربستان و سوریه حلقه های تکمیلی آن می باشند.

در این میان نباید نادیده گرفت که مصر نقشی موثر در اتحادیه عرب دارد لذا توسعه روابط دو کشور می تواند گامی مهم در بازگشت دمشق به اتحادیه باشد بدون انکه ذره ای در مواضع و سیاست های سوریه در ماندن در جایگاه مقاومت تغییری ایجاد شده باشد.

در همین حال مصر دو خصوصیت ویژه یعنی روابط با آمریکا و رژیم صهیونیستی را در کارنامه دارد لذا رویکرد آن به توسعه مناسبات با سوریه در سطوح عالی به منزله نگاه عقلانی قاهره به تغییرات در معادلات منطقه ای و جهانی است.

ضعف های گسترده درونی امریکا و گرفتاری آن در جنگ اوکراین که تاکنون با برتری روسیه همراه بوده در کنار وضعیت بحرانی شدید رژیم صهیونیستی در داخل، گزینه دوری از آمریکا و تل اویو را در بین مقامات مصری نیز به همراه داشته است، چنانکه مصر همزمان بر توسعه روابط با ایران و سوریه در کنار چین و روسیه تاکید نموده است که بیانگر آگاهی سران قاهره از دگرگونی در ساختار نظام بین الملل می باشد.

بر این اساس سفر مقداد به قاهره را می توان امری ورای روابط دو جانبه و نشانه ای بر تغییر در معادلات منطقه ای و جهانی دانست که محور آن را ارتقای جایگاه مقاومت و به حاشیه رفتن سازشکاری و دل بستن به وعده های آمریکا و صهیونیست ها تشکیل می دهد.