الگوگیری از سیاست چین در قبال افغانستان

به گزارش نگاه نو، بر اساس این قرارداد ۲۵ ساله، وزارت معادن افغانستان و شرکت چینی (CPEIC) طرف قرارداد، پیش بینی کرده‌اند که استخراج از این حوزه نفتی از ۲۰۰ تن در روز به ۱۰۰۰ تن و سپس تا ۲۰ هزار تن در روز افزایش پیدا خواهد کرد.

دو نکته درباره امضای این قرارداد حائز اهمیت است:

۱ ) نخست آن که دولت چین در شرایطی دست به امضای این قرارداد زد که اتباع این کشور در کابل پایتخت افغانستان هدف حمله قرار گرفت.
یعنی در شرایطی که چین برای حذف شدن از افغانستان تحت فشار قرار گرفته است، پکن سیاستی خلاف آن را در پیش گرفت.

۲ ) درست در شرایطی که دنیا طالبان را به دلیل اتخاذ سیاست‌های ضد زنانه طالبان تحت فشار قرار داده است، پکن این قرارداد را امضا کرد؛ این سیاست چینی منحصر به افغانستان نیست و تحلیل‌گران آن را از شاخصه‌های سیاست خارجی چین بیان می‌کنند.

در حوزه روابط بین الملل، چینی‌ها مشهور هستند که برخلاف آمریکا و کشورهای اروپایی، مداخلات حقوق بشری را مد نظر ندارد و همین امر نیز سبب شده است که کشورهای شرقی از تعامل با چین استقبال کنند.

کشورهای غربی به سیاست حقوق بشری خود در قبال شرق پایبند نیستند و هر گاه منافع آنها بطلبد به راحتی آن را زیر پا می‌گذارند. نمونه واضح آن تحولات اخیر کشور افغانستان است که حقوق میلیون‌ها انسان را برای حفظ جان سربازان خود قربانی کردند.